แบบสอบถามเกี่ยวกับระบบ phiman wifi

https://docs.google.com/spreadsheet/viewform?formkey=dFdoN3lCNkVSOHBrX2ItNzVyQk1YTkE6MQ#gid=0

ส่งงาน google 6/7 วันที่ 11/8/2555

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ขอขอบคุณ :http://manin289.exteen.com/20101205/entry

แม่

ครั้งหนึ่ง... มีชายหนุ่มวัยกลางคนผู้หนึ่ง อาศัยอยู่กับมารดาของตนที่ชรามากแล้ว...เขามีฐานะยากจน มีชีวิตอยู่อย่างอดสูและลำบาก โดยเฉพาะมารดา เธอเป็นอัมพาตช่วงล่างและตาบอด ไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้เลย ชายหนุ่มจึงคิดจะพามารดาของตนไปปล่อยในป่า เพื่อจะได้ไม่เป็นภาระของตัวเองอีกต่อไป (สมัยนั้นยังไม่มีสถานสงเคราห์คนชรา) ระหว่างทางที่ชายหนุ่มเข็นมารดาเข้าป่า...เธอไม่ได้ขอร้อง อ้อนวอนหรือกล่าวอะไรกับลูกชายเลยทั้งสิ้น ทำเพียงแค่ก้มหน้าหักกิ่งไม้ทิ้งตามทางไปเรื่อย ๆ ... จนกระทั่งถึงที่หมาย ชายหนุ่มปล่อยรถเข็นของหญิงชราไว้ข้างโขดหิน และหันหลังเดินกลับไปโดยไม่มีการสั่งเสียใด ๆ เลยทั้งสิ้น... เมื่อก้าวเท้าเดินออกห่าง...ก็พลันได้ยินเสียงของผู้เป็นแม่ดังขึ้นไล่หลัง... "เดินตามทางที่แม่หักกิ่งไม้ทิ้งไว้นะลูก จะได้ไม่หลงทาง "

ราตรีสวัสดิ์ฉบับการ์ตูน

ขอขอบคุณ

ธ.ธง : ธีร์ ไชยเดช
ฟ.ฟัน : ฟักกลิ้ง ฮีโร่ ( คุณณัฐวุฒิ ศรีหมอก ) /
ถ.ถุง : ถุงน่องทาโร่
อ.อ่าง : อภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข (แสตมป์)
ก.ไก่ : คุณกรกฎ ศรีธวัชชัย
ส.เสือ : สราวุธ พรพิทักษ์สุข, สุธิติ ไชยสมุทร
และผู้ร่วมสรรค์สร้างบทเพลงนี้ ที่ยังไม่ได้เอ่ยชื่อด้วยนะครับ

สุดท้ายนี้...
ขอบคุณ

( ท.ทหารอดทน )

ขอบคุณครับ

ขุมพลังไร้ขีดจำกัด

ก่อน...
ที่จะถึงความสำเร็จ..
ในตัวคนเราทุกคน...มีพลังอยู่มากมายมหาศาล
เดลคาดน กี้ บอกว่า “พระเจ้าประทานความสามารถที่เก่งที่สุดในโลก มาให้เรา แต่เราไม่ได้ใช้
                       ความสามารถได้อย่างเต็มที่”
มีเรื่องหนึ่งอยากจะเล่าให้ฟัง
มีหนุ่มเยอรมัน อายุ 13 ปี  ไปเที่ยวชายทะเลกับพ่อแม่
พ่อได้สอนชายหนุ่ม...ให้หัดว่ายน้ำ
ชายหนุ่มก็เรียนอย่างตั้งอกตั้งใจ...
วันแรก...เขาว่ายน้ำได้ 50 เมตร
ก็นอนแผ่สองสลึง...หมดแรง ว่ายน้ำต่อไม่ไหว
บอกพ่อว่า...พอแล้ว...ว่ายน้ำต่อไม่ไหวแล้ว
พ่อ...ผมมีแรงแค่นี้  ผมว่ายได้แค่นี้...

วันรุ่งขึ้น ทั้ง 3 คน ก็มาที่ชายหาดที่เดิม แต่ด้วยความขี้เล่น...
และซุกซน...ตามประสาวัยรุ่น  ชายหนุ่มก็คว้าเรือแคนนู...พายอย่างคึกคะนอง
โต้คลื่นออกไปไกลในทะเล...อย่างสนุกสนาน
พักเดียว...ชายหนุ่มก็อยู่ห่างจากชายฝั่งประมาณ 2 กม.
พ่อแม่เห็นก็ตกใจ....พยายามตะโกนเรียกให้กลับ...แต่ชายหนุ่มไม่ได้ยิน..
ยิ่งออกมาไกลฝั่ง  คลื่นลมยิ่งแรง  คลื่นยิ่งสูง
เขาไม่ชำนาญการใช้เรือ...คลื่นที่พัดมามันใหญ่มาก....ตีเรือ...
สุดท้าย....คลื่นซัดเรือคว่ำ
ซัดเรือไปคนละทิศละทาง...
ชายหนุ่มยังว่ายน้ำไม่แข็ง  ประกอบกับคลื่นลมแรง
จึงตามเรือไม่ทัน  เรือถูกคลื่นซัดห่างออกไปเรื่อยๆ
ชายหนุ่มชะเง้อมองชายฝั่ง   ที่อยู่ห่างออกไปลิบๆ  อู้หู...มันห่างจากฝั่งตั้ง  2 กิโล
ด้วยความตกใจ  เขารู้สึกผิดพลาดอย่างแรง....คึกคะนองเกินไป...
สนุกสนานโดยขาดความยังคิด...
เค้าจะทำยังไงกับชีวิต ....ต่อดี
พลังความเชื่อมั่นในตนเอง
ชายหนุ่ม....มีอยู่ 2 ทางเลือก คือ..
1.ยอมแพ้ต่อชีวิต...คือ จมน้ำตายอยู่ตรงนั้น...หรือ
2.ยอมตาย...หมายความว่า...กูจะว่ายน้ำ...จนตาย
โดยการรวบรวมพลังที่มีทั้งหมด....แล้วว่ายน้ำให้ถึงฝั่งให้ได้...
เพื่อเอาชีวิตรอด...
เขาใช้ความคิดอยู่ ครู่หนึ่ง....จึงตัดสินใจเลือก  ข้อ 2
กูจะว่ายน้ำจนตาย...กูจะว่ายน้ำไปถึงชายหาดให้ได้
กูจะไม่ยอมตาย....ไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตา.
กูจะว่ายน้ำให้หมดแรงจนตาย...
เขารวบรวมขุมพลังทั้งหมด....ว่ายน้ำอย่างไม่คิดชีวิต....ว่ายไม่ยอมหยุด
เป้าหมายคือ ชายฝั่งที่อยู่ไกลลิบๆ
โดย....มีชีวิตเป็นเดิมพัน...

ถ้าว่ายไม่ถึง.....ตาย!!..
เขามุ่งมั่นทุ่มเท  ไม่เหนื่อย ไม่บ่น  ไม่ท้อ.........และไม่ยอมแพ้..
เขาว่ายน้ำต่อเนื่องว่ายตลอด  ไม่ยอมหยุด...
ไม่ถึงฝั่ง....ไม่หยุด....ไม่เลิก..
เขาว่ายน้ำเต็มที่
สุดท้าย...เขาก็ว่ายน้ำถึงฝั่งสำเร็จ.....
เหนื่อยใจ...แทบขาด......เกือบตาย....

เขาเอาเรื่องไปเล่าให้พ่อแม่ฟัง...
พ่อเขาช็อก  ....ลูกทำได้ไง??
เมื่อวานลูกว่ายน้ำได้ 50 เมตร  ก็หมดแรง...นอนแผ่หลา....ว่ายต่อไม่ได้
แต่วันนี้...ลูกว่ายน้ำเข้าฝั่ง...ถึง 2 กิโลเมตร
ระยะทางมันมากกว่าเดิม...ที่ลูกเคยว่ายได้ ถึง 40 เท่า
ลูกทำได้ยังไง....
สิ่งที่อยากจะบอกทุกคน...คือ...พระเจ้าไม่ใช้ผู้ลิขิตชีวิตเรา...
             แต่เรา...คือ...ผู้ลิขิตชีวิตเราเอง...
พระเจ้า....เพียงแต่...เป็นผู้ประทานพรให้เรา....ตามที่เราร้องขอเท่านั้น...
                          ถ้าเรา....สู้ไม่ถอย...มุ่งมั่น...ทุ่มเท...และไม่ยอมแพ้...
พระเจ้าไม่มีสิทธิประทาน อย่างอื่นให้เรา...
      นอกจากความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่....เท่านั้น....
ข้อสำคัญคือ มึง!   สู้จริงหรือป่าว...
นิทานที่เล่ามามันเป็นเหมือนกับการสอบของพวกเราเหละครับว่า..
เรามีพยายาม...แค่ใหน..
โดยใช้สิ่งที่เรียกว่า...พลังแฝง...เข้ามาเป็นตัวเปิดประกายไฟในตัวเราเอง..
พลังที่....ที่ไร้ขีดจำกัด
เราเรียกพลังประเภทนี้ว่า...พลังแฝง..
เราทุกคนบนโลกนี้  มีพลังแฝงอยู่ในตัว....มหาศาล..
แต่เราไม่เคยนำมาใช้..
พลังแฝงจะถูกนำมาใช้ในช่วงเวลาขับ  ขัน นาทีเป็นนาทีตาย ของชีวิตเท่านั้น
เช่น.บ้านไฟไหม้...เราสามารถยกโอ่งได้หรือยกของหนักๆ ได้แบบไม่น่าเชื่อ..
ทั้งที่เราไม่เคยยกได้....ไม่เคยทำได้มาก่อน...
เพราะฉะนั้น..
เมื่อเรามุ่งมั่น....ทุ่มเท..ลุยเต็มสูบ
ที่จะเดินไปสู่เป้าหมาย..ทำข้อสอบอ่านหนังสือ...แล้วรู้สึกเหนื่อย...หมดแรง...หมดกำลังใจ...
อย่าพึ่งหยุด...
เรายังมีพลังแฝงอยู่ในตัว....อีกมากมายมหาศาล..
เราสามารถทำโจทย์ อ่านหนังสือได้อีก...และได้มากกว่า ที่เราทำได้....มาแล้ว...ถึง 40 เท่า...
อาการเหมือนจะหมดแล้ว..เต็มที่ไม่ไหวแล้ว..
แต่เชื่อมั้ยว่า ในตัวเราลึกๆ  มันยังมีพลังแฝงที่มองไม่เห็น....
อีก 40 เท่าของแรงที่หมดไป...
ด้วยหัวใจที่เด็ดเดี่ยว  แน่วแน่  มุ่งมั่น  ทุ่มเท   พลังแฝง 40 เท่าในตัวเรานี้ เหละ..มันจะพาเราไป
พบกับความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่...
พลังมันมีอยู่ในตัว แต่เราไม่ได้นำออกมาใช้เท่านั้นเอง..
หรืออาจนำมาใช้ แต่ไม่รู้ตัว....
และส่วนมากนำมาใช้ในทางที่ผิด....
ยกตัวอย่าง...  หลายๆ คน อ่านหนังสือดึกมาก  ตี 1 – 2 นอน  พอตี 2 รู้สึกว่า อยากจะนอน
ใจแทบขาด..ไม่ไหวแล้ว..  ต้องนอนอย่างเดียวเท่านั้น..
แต่ว่า พอเพื่อนชวนไปเล่นเกมส์...ชวนไปดูบอล โต้รุ่ง...มันเล่นยันเช้า มันดูบอลยันเช้า...โดยไม่รู้สึกเหนื่อยเลย
สรุป คือ ลืมนอน....แสดงว่าตั้งแต่เลิกอ่านหนังสือ ยันเช้า มันใช้พลังแฝง  ที่มีอยู่ในการเล่นเกมส์  ดูบอลหมด.....และก็มานอนตายที่โรงเรียน....นอนตายที่ทำงาน
หรืออีกพวกหนึ่ง...บอกว่าง่วงนอน...หมดแรง..ข้าวต้มแล้ว...อยากนอน  แต่ดันออนเฟสบุค  แชทหาเพื่อน..เพลินจนเช้า...

นี้เหละครับ..ไอ้สิ่งต่างๆ ที่เพลิดเพลิน  ทั้งหลาย.
คือ....พลังแฝง...ทั้งสิ้น
แต่ใช้ในทางที่ผิดเท่านั้นเอง.....

“เวลาเรามองคนที่เค้า สอบติดหรือประสบความสำเร็จ
เรามักจะมองตอนท้าย....ตอนจบของเขา”
และเราก็จะเห็นแต่ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่...มองเห็นแต่สิ่งสวยงาม...ณ เบื้องหนา..

แต่ถ้าเรามองให้ดีดี มองให้ตลอด....ตั้งแต่จุดเริ่มต้น...เราจะเห็นว่า

“คนที่สอบติดและประสบความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่...ทุกคน”
มีเส้นทางการต่อสู่ที่หนักหนาสาหัสสากรรจ์...
จนแทบจะเอาชีวิต...ไม่รอ...มาแล้วทุกคน...
เขาพบกับความ..ล้มเหลว...ครั้งแล้วครั้งเล่า....จนนับไม่ถ้วน..
ทุกคนผ่านช่วงเวลา....ที่เรียกว่า ...ชีวิตบัดซบมาแล้วทั้งนั้น.

แต่บุคคลที่ยิ่งใหญ่เหล่านั้น...

เขา....ไม่ยอมแพ้...และไม่เคยพูดว่ายอมแพ้...ต่อชีวิตและโชคชะตา
ไม่ว่าจะหนักหนาสาหัสขนาดไหน....
เขาไม่เคยคิดจะยอมแพ้...แม้บางช่วงบางตอน....  
ต้องเอาชีวิต..เป็นเดิมพัน..
เขาจึงสอบติดและประสบความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่
ให้พวกเรา...ได้ยกย่อง..สรรเสริญ...และภาคภูมิใจ...ในวันนี้.

“คนเราเก่งกว่าที่เราคิดเยอะมาก....เรามีพลังแฝงอยู่ในตัวมหาศาล...
เพียงแต่เราไม่ได้  นำมาใช้เท่านั้นเอง....”
http://www.mayahol.com/forum2/index.php?topic=7046

บันทึกความดี ประจำวัน ศุกร์ที่ 22 มิถุนายน 2555

มาโรงเรียนตามหน้าที่ของนักเรียน
ร้องเพลงชาติด้วยความภาคภูมิใจในความเป็นไทย
ไหว้ครูเมื่อเจอด้วยความเคารพ
ไม่ลอกการบ้านเพื่อน
ปิดไฟเมื่อไม่ใช้เพื่อลดโลกร้อน
ไม่ลอกข้อสอบ
ทำตามกฏจราจรอย่างเคร่งครัด
ไม่ส่งเสียงดังในห้องเรียน